Het jaar van FC Utrecht
In dit artikel:
Seizoen 2025/2026 voor FC Utrecht speelde zich af over een recordlange periode van tien maanden: 52 officiële duels, inclusief Europese voorrondes en play-offs. In de VriendenLoterij Eredivisie werden 34 wedstrijden afgewerkt: 15 zeges, 8 gelijke spelen en 11 nederlagen, goed voor een zesde plaats.
Het seizoen begon ongewoon vroeg: op 23 juni verzamelde Ron Jans zijn selectie, met een open training vijf dagen later op Sportpark Elinkwijk. Die vroege voorbereiding was nodig vanwege deelname aan de kwalificaties voor de UEFA Europa League. FC Utrecht overleefde drie voorrondes: een overtuigende zege op FC Sheriff Tiraspol (Moldavië), twee zeges tegen Servette FC en uiteindelijk een beslissend tweeluik met Zrinjski Mostar. Na een 2-0 uitzege in Mostar en een 0-0 in Stadion Galgenwaard keerde Utrecht na vijftien jaar terug in de groepsfase van een Europees toernooi.
De Europese campagne leverde memorabele momenten op en legde ook druk op de selectie. Thuisavonden in de Galgenwaard konden op sfeer rekenen; punten werden gepakt tegen Porto (1-1) maar ook tegenstanders als Olympique Lyon en Nottingham Forest gaven Utrecht weinig mee ondanks aanspraak op meer. In de groepsfase kwamen de resultaten echter tekort: een 4-2 nederlaag in Glasgow zorgde mede voor een Europese uitschakeling met uiteindelijk slechts één punt.
Bestuurlijk en sportief was er in de transferzomer en de wintermarkt veel beweging. De club wilde het elftal zoveel mogelijk bij elkaar houden; interesse uit Moskou voor Souffian El Karouani werd afgewend en hij bleef. Vertrokken huurspelers en solden: Paxten Aaronson, Oscar Fraulo, Jens Toornstra en Mattijs Branderhorst; Derry John Murkin werd later verkocht aan Derby County. Nieuwe aanwinsten en verhuurde opties werden definitief of tijdelijk vastgelegd: Mike Eerdhuijzen, Dani de Wit, Davy van den Berg, Gjivai Zechiël (huur), Emirhan Demircan en Sébastien Haller permanent, plus jong talent Jaygo van Ommeren. In de laatste transferdagen kwamen huurlingen als Jesper Karlsson, Ángel Alarcón en Artem Stepanov binnen en tekende Emeka Adiele (18) voor meerdere jaren. Tegelijk kregen meer jeugdspelers kansen in het eerste elftal.
Na een wisselvallige start kende Utrecht een omslag na de wedstrijd in Nijmegen op 11 februari, waar NEC met 1-3 werd verslagen. De winteraankopen begonnen te renderen en in de laatste twaalf competitiepotten werden er slechts twee verloren. Hoogtepunten in de slotfase waren twee overwinningen op Ajax, waaronder een spectaculaire 1-2 op 10 mei met Mike van der Hoorn als late matchwinner, en de afsluitende 2-0 tegen Fortuna Sittard. Daardoor steeg Utrecht over AZ naar plek zes. Voor trainer Ron Jans betekende het zijn 274e Eredivisiewinst; daarmee verlaat hij het podium als de meest succesvolle Eredivisietrainer aller tijden.
Individueel werd Alonzo Engwanda door de supporters uitgeroepen tot Speler van het Seizoen en ontving de David di Tommaso Trofee. Na de reguliere competitie volgden de play-offs: in de halve finale werd sc Heerenveen in een kolkend Galgenwaard met 3-2 verslagen, maar in de finale op 24 mei tegen Ajax (gespeeld in Volendam vanwege een concert in de Johan Cruijff ArenA) verloor Utrecht na strafschoppen. Daarmee bleef een prijs uit.
Conclusie: geen bekers, maar wel een seizoen om trots op te zijn: Europese terugkeer na vijftien jaar, veel jonge spelers die doorbraken en een lange, veerkrachtige competitiestrijd die de club op de Europese drempel hield.